Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/24424 E. 2025/3197 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1070 E., 2021/562 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; olay tarihinde on beş yaşını ikmal etmediğine, hatalı kabul ve delil değerlendirmesi yapıldığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, eksik ceza tayinine, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY 12-15 yaş grubunda olan SSÇ'nin 12 yaşından küçük mağdura birden fazla basit cinsel istismar suçunu işlediği yönünde kurulan mahkumiyet hükmünde: İntikali hemen gerçekleşen ve detayları ile müşteki ...'ın haberdar olduğu eylemin mağdur tarafından anlatma esnasında, yine mağdurun önceki bir tarihte de aynı eyleme maruz kaldığını belirtmesinde, anlatım dışında başkaca hiçbir delil olmaması ve intikalin çok geç olması nedenleriyle ilk cinsel istismarın gerçekleştiğine dair şüphe doğduğundan SSÇ hakkında TCK 43 maddesi uygulanmaması gerektiği kanaatiyle çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.