Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23590 E. 2025/4044 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1725 E., 2018/94 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Zile Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın farklı tarihlerde öz kızı olan mağdurenin kıyafetinin içerisinden göğsüne dokunması arkasına geçip sarılması, boynundan öpmesi, cinsel organını mağdureye dokundurması şeklindeki eylemleri nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle mağdurenin beyanlarında sanık ile arasında husumet olduğu belirtilmesine rağmen Mahkemenin gerekçesinde taraflar arasında husumet olmadığını belirtmesi ayrıca mağdure ve annesinin duruşmaya çağrılarak beyanları alınmadan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yöneliktir. III. GEREKÇE Olayın intikal zamanı, mağdurenin aşamalardaki tutarsız ve çelişkili beyanları, mağdurenin abisi olan İsmail tarafından mağdurenin ilk ifadesindeki iddiaların doğrulanmaması, mağdurenin savcılıktaki anlatımında anne ve babasının kavgalarına kızdığı için sanığa isnatlarda bulunduğunu beyan etmesi, sanığın yargılamanın her aşamasında suçlamaları kabul etmediğine yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdurenin çelişkili ve soyut beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermesi gerekirken, hükmün kaldırılıp sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2025 tarihinde karar verildi.