Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23370 E. 2025/6859 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/23370
- Karar No
- 2025/6859
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2017/1115 E., 2017/1326 K.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Bölge Adliye Mahkemesincce yokluğunda verilen ve usulüne uygun tebliğ edilmeyen kararı temyiz eden katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle katılan ... katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, somut hiçbir delil bulunmadığına, intikalin olayın üzerinden uzun süre sonra gerçekleştiğine, bu süre içerisinde sessiz kalınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, katılan mağdurenin babası tarafından istismar edildiğine dair beyanı ve sanığa isnat edilen olayın üzerinden uzun süre geçmesi nedeniyle katılan mağdurede meydana gelen psikolojik bozukluğun sanığa yüklenemeyeceğine, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanık hakkında atılı suçun kanuni tanımında yer alan üst sınırından ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde takdiri indirim uygulanarak mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle karar verilirken ağırlaştırıcı nedenlerin göz önüne alınmadığına, sanığın alması gerekenden daha az ceza aldığına, kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, katılan mağdure hakkında tanzim edilen raporlar, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde karar verildi.