Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/22490 E. 2025/6125 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2392 E., 2018/129 K. SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, soruşturma aşamasındaki teşhis işleminin usulüne uygun olmadığına, katılan mağdurenin sanığı kovuşturma aşamasında teşhis edemediğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın atılı suçu cebirle işlediğine ancak bu sebeple artırım uygulanmadığına, alt sınırdan ve takdiri indirim uygulanarak verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Katılan mağdureye soruşturma aşamasında yaptırılan teşhisin 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun ek 6. maddesinde belirlenen usule uygun olarak yapılmadığının anlaşılması, katılan mağdurenin Mahkeme huzurundaki sanığın kendisine istismarda bulunan kişi olmadığı ve ilk defa gördüğü yönündeki beyanı, sanığın atılı suçu işlemediğine dair ısrarlı savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.