Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21650 E. 2023/3166 K. – Cinsel Taciz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/336 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğinin dosya kapsamına göre sabit olmasına rağmen hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ve katılan mağdurenin önceye dayalı duygusal arkadaşlıklarının olduğu, olay günü sanığın kullanmış olduğu araç ile katılan mağdurenin ikametinin önünden geçtiği sırada aracın camından kafasını çıkararak, “Seni seviyorum İrem.” dediği, olayın delili olan iki tanık beyanının birbirini doğrulamadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği de sanık hakkında beraat kararı verilerek hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır. IV. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya varıldığı anlaşılmakla katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mucur Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/336 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi. Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.