Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20644 E. 2025/2883 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2016/117 E., 2017/255 K. SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ettiği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, cinsel taciz suçundan verilen hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüsten mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, atılı suçların işlenmediğine, sanığa iftira atıldığına, sanığın yanlış anlaşıldığına, olay yerinin atılı suçu elverişli olmadığına, usul ve kanuna aykırı kararların bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır. B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Verilen Karar Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa uygun kabule göre; olay günü, sanığın daha önceden iş yerinde çalışan ve alacaklı olan şikayetçiyi telefonla arayıp "Gel maaşını al" diye söylediği, bunun üzerine şikayetçinin evden çıkıp sanığa ait iş yerine doğru giderken sanığın servis aracıyla şikayetçinin önünde durup "Gel fabrikaya gidelim, paranı vereyim" dediği, şikayetçinin servis aracının arka kısmına bindiği, sanığın şikayetçiyi tekstil atölyesi yerine Boğazköy Mahallesi İsmet İnönü Caddesine götürüp, aracın arızalandığını söyleyerek durduğu, şikayetçinin araçtan inmek istediği, ancak sanığın kapıyı açmayarak inmesine engel olduğu, daha sonra aracın arka kısmına gelip "Bugün benimle birlikte olmadan buradan hiçbir yere gidemezsin" diyerek elindeki telefonu aldığı, akabinde öpmeye çalıştığı, şikayetçinin bağırıp, karşı koyduğu, sanığın şikayetçinin omuzuna vurarak "Sus ses çıkarma" dediği olayda nitelikli cinsel saldırı eyleminin icrai hareketlerine henüz başlanmamış olması nedeniyle, mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Nitelikli Cinsel Saldırıya Teşebbüsten Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.