Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18058 E. 2024/8233 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/51 E., 2016/218 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Talimat duruşmasında usulüne uygun katılma talebinde bulunan mağdure ve şikayetçi ...'in talepleri hakkında Mahkemesince bir karar verilmediği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davaya katılmalarına karar verildikten sonra gereği görüşüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın üvey kızı olan katılan mağdureyi öpmeye, katılan mağdureye dokunmaya ve porno film izletmeye çalıştığı şeklinde kabul edilen olayda; çocuğun cinsel istismarı suçundan, katılan mağdurenin ruh sağlığının sanığın eylemleri nedeniyle bozulduğunun Adli Tıp Kurumu tarafından tespiti nedeniyle lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin ailevi problemleri nedeniyle ruh sağlığının sanığın eyleminden dolayı bozulduğuna dair Adli Tıp Kurumu raporunun kabul edilemeyeceğini, katılan mağdure ve katılan annesinin beyanlarının çelişkili olduğunu, sanığın husumet savunmalarının dikkate alınmadığını beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE Sanığın katılan mağdure ve katılan ...'i aile içi geçimsizlik nedeniyle evden kovmasının akabinde katılan ...'in olay yerine gelen polis memurlarına kızı olan katılan mağdurenin sanık tarafından istismar edildiğini bildirmesi ile intikalin gerçekleşmesi, katılan mağdurenin katılan ...'e sanık tarafından darp edilerek evden kovulmalarının ardından polislerin gelmesinden hemen önce anlatımda bulunması, katılan mağdurenin aşamalardaki sanığın kendisine dokunmaya çalıştığı ancak dokunamadığı, cinsel içerikli film izletmeye çalıştığı ancak izletemediği, elle şaka gibi yapıp taciz ettiği şeklindeki tereddütlü beyanları, katılan ...'in 26.08.2014 tarihli sosyal inceleme raporu görüşmesinde sanığın iddiaya konu eylemi gerçekleştirecek yapıda olmadığını, kızı olan katılan mağdurenin sanığa baskıcı yapısı nedeniyle iftira atmış olabileceğini beyan etmesi, aynı raporda katılan mağdurede cinsel istismar sonrası görülen kendini suçlama, temastan kaçınma, duygu durum bozukluğu gibi belirtilerin olmadığının bildirilmesi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.