Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17565 E. 2024/3957 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/1385 E., 2016/753 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında, 14.05.2015 tarihinde cadde üzerine yürümekte olan mağdurenin üzerine doğru yürüyerek sarılmaya ve öpmeye çalışarak sarkıntılık suretiyle cinsel saldırıya teşebbüs suçunu işlediğinin kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi; yaklaşık olarak bir ay öncesinde de benzer şekilde cadde üzerinde yürümekte olan mağdureyi bacaklarına sarılıp öpmeye çalışarak sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediğinin kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 35 inci maddesi ile aynı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ile 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Trabzon 5.Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve sarkıntılık suretiyle cinsel saldırıya teşebbüs suçlarını işlediği ancak kusurunun bulunmaması nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve son cümlesinin delaleti ile 57 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilerek yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin başkaca delil ile desteklenmeyen soyut beyanına istinaden sanık hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ve 57/1 maddeleri uyarınca hakkında güvenlik tedbirine hükmolunan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/1385 Esas, 2016/753 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.