Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16825 E. 2024/8466 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/214 E., 2016/38 K. SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile aynı Kanun'un 116 ıncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca açılan kamu davasında sanığın eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçunu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/214 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından aynı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile aynı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğu ile cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sübuta, mağdurenin soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası gereği sekiz yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.02.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, sekiz yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiş, bu nedenle Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. 3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki beyanları, raporlar, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü sanığın katılanın evine rızası dışında girerek katılanın boğazına sarılma, göğüslerini ve cinsel organını okşama şeklindeki eylemlerinin mevcut haliyle 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2024 tarihinde karar verildi.