Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16607 E. 2023/927 K. – Reşit Olmayanla

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki HÜKÜMLER : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli, 2015/184 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104, 43 ve 62 nci maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık temyiz dilekçesinde özetle, mağdurenin zorla birliktelik yaşadığı yönündeki şikayetinin gerçek olmadığını, mağdurenin düğünde mutlu olduğunu, zorla birliktelik olmadığını beyan etmiştir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan Bakanlık vekili özetle, sanığa ilgili sevk maddesinden verilen cezanın az olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci madde gereği indirim yapılmasını temyiz sebebi olarak göstermiştir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkeme tarafından, sanığın yaşının küçük olduğunu bildiği mağdureyle resmi nikah olmaksızın törenle evlendiği ve bir evde ortak bir yaşam sürdürmeye başladıkları, akabinde bir çok kez cinsel ilişkide bulundukları gerekçesiyle atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2. Karar başlığında adı yazılmaması gerekirken B. Y. 'nin mağdur gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata kabul edilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli, 2015/184 Esas, 2016/201 Karar sayılı kararında sanık ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz taleplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.