Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/3029 E. 2013/1221 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın 24/06/2005 tarihi öncesinde de anne ve babası olup birlikte aynı evde yaşadığı katılanlardan döverek ve öldürmekle tehdit ederek para alması, 24/06/2005 tarihinde saat: 23.00 da sıralarında ise katılanların kaldığı odanın kapısını tekmeleyerek ve elindeki bıçakla öldürmekle tehdit ederek para istemesi şeklinde gelişen eylemlerinin her fil için her bir yakınana karşı ayrı ayrı yağma suçunu oluşturmasına karşın TCK’nın 43. maddesi ile uygulama yapılması ve eylem tamamlandığı halde TCK’nın 35. maddesinin uygulanması, yağma suçunun gece vakti, konutta ve silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) ve (h) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/115 Esas 2004/207 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması ve TCK’nın 62. maddesi ile indirim yapılırken 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 2 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından; uygulamaya göre de 5237 sayılı TCK’nın 61/4 ve 5. fikralarına aykırı olarak, aynı Yasanın 35/2. maddesinin, 43. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.