Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16224 E. 2023/818 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ / LAR : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 14.12.2015 tarihli ve 2015/39910 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan dava açılmıştır. 2. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/551 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca neticeten 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.10.2020 tarihli ve 14-2016/246203 numaralı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ 1.O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi; olay sırasında sanığın önce pantolonunu indirdiğine, bunu gören mağdureye sarıldığına, mağdurenin direnmesine rağmen vücudunu birden fazla defa okşamak suretiyle dokunduğuna ve bu haliyle olayda cinsel saldırı suçunun oluşmasına rağmen mahkemece sanığın cinsel taciz suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. 2.Sanık müdafilerinin temyiz istemleri; atılı suçun olayda sanık açısından sübut bulmadığına, sanığın cinsel amacı bulunmadığından müsnet suçun olayda unsurları itibariyla oluşmadığına ve sanık hakkında yetersiz, soyut gerekçe uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığına bu itibarla verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yapılan yargılama sonucunda mahkemece, "Sanığın olay tarihinde katılan iş yerine müşteri olarak girdiği, çeşitli ürünler isteme bahanesiyle müştekinin arkasını dönmesini sağladığı, iş yerinde kimsenin olmadığını fırsat bilerek cinsel organını tamamen açık hale getirip göstermek suretiyle pantolonunu indirdiği, arkasını dönen katılanın sanığın bu halini görünce kendisine tepki gösterdiği, bu aşamadan sonra aralarında itiş-kakış yaşandığı, bu olaylar sürecinde de sanık tarafından cinsel amaçlı söz sarf edilmediği, şehrevi hislerin tatmini için katılanın cinsel uzuvlarına yönelik herhangi bir yönlenme, dokunma gibi fiziki hareketlerin bulunmadığı, sanığın cinsel organını katılana göstermesinden sonra gelişen olayların, direnç gösteren mağdure ile arasındaki kurtulma, boğuşma niteliğinde yaşandığı, sanığın da bu aşamadan itibaren olay yerinden kaçmaya çalıştığı, katılanın engellediği, böylece olayda cinsel saldırı suçunun yasal unsurlarının bulunmadığı, oluşa uygun kabul edildiği şekliyle eylemin cinsel taciz suçu olarak sübut bulduğu" şeklinde olayın gerçekleştiği kabulü yapılmış, "sanığın cinsel organını katılana göstermesinden sonra gelişen olayların, direnç gösteren mağdure ile arasındaki kurtulma, boğuşma niteliğinde olduğu, taraflar arasında öncesine dayalı bir husumetin olmadığı, dolayısı ile katılanın sanığa suç yakıştırmasını gerektirecek bir nedenin bulunmadığı, sanığın aşamalarda çelişkili savunmalarda bulunduğu ve bir kısım eylemleri kabul ettiği, mağdurenin ise istikrarlı beyanlarının bulunduğu, sanığın yaşanan olayla ilgili bir kısım bölümleri izah edemediği, sanık savunmalarının olağan olmadığı ve inandırıcılıktan uzak olduğu, bu nedenlerle sanık savunmalarına itibar edilemeyeceği, sanığın iddia edilen eylemleri işlediği konusunda somut delillerin elde edildiği," gerekçesine binaen sanığın cinsel taciz suçundan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV.GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında; sanığın, olay günü mağdurun işlettiği giyim dükkanına alışveriş yapma bahanesiyle gelerek dükkan içerisinde pantolonunu ve iç çamaşırını indirip mağdureye cinsel organını gösterdikten sonra duvara yasladığı mağdureye, sarıldığının ve karşılaştığı direnç üzerine mağdurenin elbisesinin bir kaç düğmesini kopararak kıyafeti üzerinden göğüslerine dokunduğunun sabit olduğu nazara alınıp, cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/551 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.