Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15853 E. 2024/8376 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/914 E., 2015/1480 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararında mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İstemi Katılan mağdurun soyut beyanları dışında başkaca kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, tanıkların görgüye dayalı bilgilerinin olmadığına, suç adının cinsel taciz olarak nitelendirilmesi karşısında hükmün cinsel istismardan kurulduğuna, lehe aleyhe değerlendirme yapılmadan karar verildiğine, atılı suçu işlemediğine, kararın bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Hüküm gerekçesinde sanığın eyleminin cinsel taciz suçuna sübut bulduğu belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesi uyarınca çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesindeki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.