Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15776 E. 2024/7360 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2021/15776
Karar No
2024/7360
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/33 E., 2016/150 K. SUÇLAR : Cinsel saldırı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2011 tarihli ve 2011/263 Esas, 2011/410 Karar sayılı kararı ile, olay günü şikayetçinin apartmana girerken sanığın arkasından geldiği şikayetçinin bilerek kapıyı elinde anahtarı olmasına rağmen açmayıp beklediği, sanığa kime baktınız diye sorduğu, sanığın şikayetçinin arkasından sarıldığı, şikayetçinin çığlık atması ve yardım istemesi üzerine sanığın vatandaşlar tarafından yakalandığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemde, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 62 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinin bildirilmesi üzerine İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2016/33 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Usul ve kanuna uygun bulunmayan mahkumiyet hükmünün temyizine ilişkindir. III. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmeyerek temyiz sebepleri reddedilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteklerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15776, K. 2024/7360, T. 16.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2021-15776-e-2024-7360-k-9927c23a88e9