Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13613 E. 2024/7210 K. – Çocuğun Cinsel

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/192 E., 2016/3 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, bozma Mağdureler vekilinin temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle; suçların sübuta erdiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığı daha önceden tanımayan ve iftira atmalarını gerektirir bir neden veya ailesi ile husumeti bulunmayan mağdurelerin aşamalardaki istikrarlı ve samimi anlatımları, her iki mağdurenin de sanığı teşhis etmesi, mağdurelerin annesinin anlatımı, olayın ortaya çıkış şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanık hakkında müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle beraat hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Mağdureler vekilinin temyiz isteği yönünden; kovuşturma aşamasında on beş yaşından küçük olan mağdurelerin velileri olan baba ve annesinin 23.07.2015 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olmadıklarını ve kamu davasına katılmak istemediklerini beyan etmeleri nazara alındığında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE, B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/192 Esas, 2016/3 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.