Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13612 E. 2024/7369 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2014/217 E., 2016/11 K. SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2014/217 Esas, 2016/11 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 223/3-d bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın mağdurenin yaşını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, ceza verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanda bulunduğuna, mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bildiğine, tanık beyanlarının bunu desteklediğine, mahkemenin delil değerlendirmesinin açıkça eksik ve hatalı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. C. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin yaşının küçük olduğunu sanığın bildiğine, eylemin zorla gerçekleştiğine, tanık ve mağdur anlatımlarının bir bütün halinde birbirini desteklediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Mahkemece gerçekleştirilen yargılama neticesinde atılı suç yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesi kapsamında hataya düştüğü kabul edilen sanığın, buna uygun olarak 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hükümlerde yer alan "...223/3-(d) maddesi gereğince ayrı ayrı CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA" ibaresinin karardan çıkarılarak yerine ".. 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c bendi uyarınca ayrı ayrı BERAATİNE," ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.09.2024 tarihinde karar verildi.