Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13242 E. 2023/6883 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/366 E., 2016/70 K. SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/366 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece "Suça sürüklenen çocuk ...'nin katılan ...'e karşı çocuğun cinsel istismarı, çocuğun cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılınması ve şantaj suçlarından cezalandırılması talebi ile dosya mahkememize gönderilmiş ise de, yapılan yargılama neticesinde, tanıkların beyanları, mağdurenin beyanları ve SSÇ.nin savunmasının içeriğine göre; suça sürüklenen çocuk ...'nin üzerine atılı suçlardan cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, mağdurenin iddiası dışında kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden atılı suçların tümünden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince delil yetersizliğinden dolayı beraatine dair aşağıda belirtilen şekilde karar verilmiştir." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/366 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.