Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13138 E. 2024/6272 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/174 E., 2015/554 K. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/174 Esas, 2015/554 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın farklı tarihlerde katılanı öpmeye çalışmak ve göğüslerini ellemek suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği kabulüyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 43/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Üzerine atılı suçu işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın, farklı günlerde katılanın kıyafetleri üzerinden göğsünü elleme ve öpmeye çalışma şeklinde meydana gelen olayda eylemin sarkıntılık suretiyle saldırı suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 2.Kabule göre de; hükmün 5. bendinin 2. paragrafında sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis olarak belirlendiği, herhangi bir adli para cezasına yer verilmediği, 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde adli para cezasının da düzenlenmediği gözetilmeden, sanığın netice cezasının 2 yıl 1 ay hapis yerine, 2 yıl 1 ay hapis, 25 gün adli para cezası olarak belirlenmesi hukuk aykırı bulunmuştur. 3.Açıklanan nedenlerle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bigadiç Asliye Asliye Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.