Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12274 E. 2024/6361 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/111 E., 2015/460 K. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/2, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılanın beyanlarından başka sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına, katılanda anal bulgu olmadığına, tanık beyanlarının hükme esas alınması gerektiğine, katılanın sanığa iftira attığına, eksik inceleme neticesinde verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir. B.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE Katılanın intikal tarihinde aile şiddet olayının olduğunun bildirilmesi üzerine eve gelen kolluk görevlilerine sanığın yaralama, tehdit ve hakaret eylemlerinin olduğunu ifade etmesine rağmen, alınan kolluk ifadesinde sanığın zorla anal ve vajinal ilişkiye girdiğini de belirtmesi, anal yada vajinal bulgu olmadığına dair 18.07.2014 tarihli doktor raporu, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savsının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.06.2024 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları ile bunu destekleyen DNA raporu içeriği, 13.07.2014 tarihli doktor raporunda katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasının olduğunun belirtilmesi, tanık anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine dair yerel mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.