Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12019 E. 2025/289 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/42 E., 2019/1166 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz Ret - bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın katılan mağdure vekilince temyiz edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ek kararı ile hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz başvurusunun reddine karar verildiği, usulüne uygun tebliğ edilen bu ek karara karşı temyiz isteminde bulunulmadığı, anlaşılmakla incelemenin sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen karara ilişkin temyiz istemleri ile sınırlı yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suç vasfının hatalı belirlendiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında cinsel istismar suçundan verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine, şartları oluşmayan lehe hükümlerin uygulandığına ilişkindir

III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın, imzalı örneği dosyada bulunmayan, ancak fezlekede yer aldığı sanık tarafından varlığı kabul edildiği belirtilerek, hükme esas alınana ifadenin, 5271 sayılı CMK'nın 148 ve 206/2-a maddesi kapsamında yasak delil niteliğinde olduğu belirlenmekle, dosya içerisindeki diğer delillere göre yapılan incelemede, sanığın mağdureye yönelik sarılıp öpmek, sonraki bir zamanda da arkasından sarılıp yanağından öpmek şeklindeki ani, kısa süreli ve kesintili şekilde gerçekleşen eylemlerin sarkıntılık suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek basit cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki ''Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.'' şeklindeki kanuni düzenlemeler ve dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirilip denetime olanak verecek şekilde somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması ve buna göre temel cezanın teşdiden tayin edilmesi lüzumu bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak Başkan ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin ailesi ile birlikte oturduğu sitenin bakım işlerini yapan sanığın olay tarihinden birkaç ay önce mağdurenin yaşadığı daireye girip mağdurun kardeşi Kerim’i sigara almaya gönderdikten sonra mağdurenin sırtını okşayıp yanağından öptüğü daha sonra olay tarihinde tamirat bahanesiyle mağdurenin evine geldiği aynı şekilde mağdurun kardeşini sigara alma bahanesiyle dışarı gönderdiği sanığın ütü yapmakta olan mağdurenin yanına gelip elini tutarak kendi elini öptüğü, mağdureye arkadan sarıldığı yanaklarından öptüğü, arkadan sarılarak cinsel organını hissetmesi sağlayarak vücuduna baskı uygulaması şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın mağdureyi hakimiyet sahasında tutarak, kesinti, ani, hareket şeklinde olmayan süreklilik arz eden eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aştığı, bu eylemlerin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğundan verilen hükme karşı yapılan temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığından bahisle hükmün bu yönden bozulması hususundaki görüşüne muhalifim.