Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11901 E. 2024/168 K.

... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/212 E., 2015/544 K. KATILAN MAĞDUR : ... SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan mağdur vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın Temyiz İsteği Atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1. Katılan mağdurun aşamalardaki beyanları, sanık savunması ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük olan katılan mağdurun bacağına cinsel amaçla temas ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu haliyle sanığın katılan mağdura cinsel içerikli sözler söylemesinin cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmî iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/212 Esas, 2015/544 Karar sayılı kararına yönelik sanık ile katılan mağdur vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.

...