Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11668 E. 2024/1018 K. – Çocuğun Cinsel

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/266 E., 2015/718 K. SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında, orta derecede mental retardasyon tanısı konulan ve suç tarihinde pazar yerinde annesi ile bulunmakta iken kendisini görünce kaçan mağdureyi kalçasına ve göğsüne dokunmak suretiyle istismar ettiği iddiası ile çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2014/266 Esas, 2015/718 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin beyanına itibarla sanığın mahkûmiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde hata yapılarak beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ayrıca gerekçeli kararda her ne kadar görgüye dayalı tanığın bulunmadığı belirtilmişse de soruşturma aşamasında bilgilerine başvurulanların tanık olarak dinlenilmelerinden vazgeçilmesi sureti ile eksik araştırma yapılarak hüküm tesis edilmesine ve saire ilişkindir.

III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2014/266 Esas, 2015/718 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.

...