Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11391 E. 2024/6375 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesi belirlenen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra 27.05.2019 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmıştır. Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; şikayetçi Bakanlık vekilinin kanun yolu aşamasında davaya katılma hakkının ve dolayısıyla hükmü temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir. Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1.maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1.Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2015/35 E, 2015/150 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında 13.01.2020 tarihinde tanzim olunan ret ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle, sanığın atılı suçu işlediğine eylemin sübut bulduğuna ve hükmün hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Müdafii ile Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri Yönünden 1.Sanık müdafiinin yüzüne karşı 10.09.2015 tarihinde verilip, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.05.2019 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, sanık müdafii ile şikayetçi Bakanlık vekilinin vaki temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Tebliğnamede sanığa vekalet ücreti eklenmesi yönündeki düzeltilerek onama şeklindeki görüşe sanık müdafiinin temyiz istemi reddedildiğinden iştirak edilmemiştir. B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanık hakkında verilen beraat hükmünün yerinde olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık Müdafii ile Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteklerinin İncelemesinde Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.