Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2013/10373 E. 2013/14022 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması Hüküm : TCK'nın 268. maddesinin yollamasıyla 267/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, somut olayda; daha önce işlediği ve soruşturması devam eden cinsel saldırı suçundan hakkında yakalama kararı bulunan ve bu kararın infazına engel olmak amacıyla kolluk görevlilerine mağdur ...'na ait kimliği gösteren sanığın eyleminin TCK'nın 206. maddesinde tanımlanan resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule ve uygulamaya göre de; a) Hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilirken bir gün karşılığı miktarın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak 20.00 TL ile 100.00 TL arasından belirlenmesi gerekirken ''kanunun yürürlük tarihi olan 01.06.2005 ile suç tarihine kadar geçen sürede paranın satınalma gücündeki değişiklik gereği, temel para cezasının alt sınırına bir miktar ekleme yapılmış ve hakkaniyete uygun olması için YDO dikkate alınmıştır'' şeklindeki kanuna uygun olmayan gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak belirleme yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması, b) 04.03.2011 tarihli tutanağa göre, sanığın kendisi ile yapılan görüşme sırasında kolluk görevlilerine gerçek kimliğini söylemesi karşısında; adli soruşturma başlamadan önce mağdur hakkında iftirasından dönmesi nedeniye TCK'nın 269/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.