Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2011/10407 E. 2013/2040 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 2911 sayılı Kanunun 32/2 yollamasıyla, TCK'nın 265, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede; Sanığın kastı da dikkate alındığında; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklaması yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan TCK'nın 265/1. maddesine uygun gösteri yürüyüşü sırasında işlenen "görevi yaptırmamak için direnme" eyleminden açılan davaya ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle TCK’nın 265/3 ve suçun terör amacıyla işlenmesi nedeniyle 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesine göre artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Sanığa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezaların süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininin gerekmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.