Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/11572 E. 2012/3844 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme Hüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme 2- TCK'nın 265/1, 62, 51/1-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak; Kavga ihbarı üzerine olay yerine giden polis ekibinin kavga eden şahısları karakola götürmek istemesi üzerine, sanığın polisleri iteleyip direndiği anlaşıldığından tebliğnamedeki eylemin tehdit suçunu oluşturacağı yönündeki görüşe iştirak edilmemiş, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın önceden kasıtlı bir suç işlemediği gözetilerek tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşması nedeniyle cezanın ertelenmesine karar verilmesine rağmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik değerlendirme yapılırken "sabıkasız olan sanık hakkında, önceki sabıkalı hali nedeniyle suç işleme eğilimi dikkate alınarak" denilmek suretiyle, çelişkili gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.