Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/15305 E. 2010/1427 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılan Sanıklar : 1-..., 2-...

Suç : Taksirle ölüme neden olma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında: Beraat,

2-Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK’nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, TCK’nın 89/1-2/b, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Katılan sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Olayda, sanığın eşinin ölümü dışında, katılan sanık ...’ın yaralanmış olması nedeniyle TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması koşulunun oluşmaması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 44. maddesi de gözetilerek sanığın eylemine uyan TCK’nın 85/2. maddesi ile hüküm kurulması gerekirken eylem bölünerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak koşulu ile hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.02.2010 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

26.09.2004 günü saat 15.20 sularında sanık sürücü ...’nın sevk ve idaresinde bulunan araç ile seyir halinde iken hızı nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek sanık (beraat eden) ...’ın sevk ve idaresinde bulunan aracın seyir şeridine geçtiği ve çarpıştıkları olay nedeniyle ...’nın aracında bulunan ve eşi olan ...’nın öldüğü, sanık ...’ın da hayati tehlike geçirmeksizin ve basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaralandığı ve ...’ın sanık ...’dan şikayetçi olduğu anlaşılmakla;

TCK’nın 22/6. maddesi:

Taksirli hareket sonucu neden olunan netice münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez, bilinçli taksir halinde verilecek ceza yarıdan bire kadar indirilebilir hükmünü içermektedir.

Olayda ölen ..., sanık ...’nun eşidir, olay nedeniyle maddi ve manevi zarar gördüğü muhakkaktır. Bu nedenle olayda sanık yönünden TCK’nın 22/6 maddesinin şartları oluşmuştur. Mahkemece yapılan uygulama bu açıdan ve kanaatime göre doğrudur. Aynı olay nedeniyle ...’ın da yaralanması kişisel görüşüm ve bir kısım hukukçuların görüşleri gereğince sanık hakkında TCK’nın 22/6 maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemektedir.

Nitekim ...’nın Ceza Hukuku Genel Hükümleri kitabının taksirle ilgili bölümünün 480. sahifesinde “… olayda iki kişinin ölmesi ve ölenlerden birinin failin kocası olması halinde eşinin ölümü nedeniyle TCK’nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılması için Asliye Ceza Mahkemesine dava açılması mümkündür. …” açıklamalarını içermektedir.

Somut olayımızı irdeleyecek olursak; Sanık ...’nın eylemi nedeniyle sadece eşi ölmüş olsaydı sanık TCK’nın 22/6. maddesi hükmünden yararlanacaktı ve hakkında anılan madde gereğince ceza tertibine yer olmadığına karar verilecekti.

Yine olayda sadece karşı araçtaki ... yaralansa idi sadece ...’ın şikayeti nedeni ile yaralanmaktan hüküm kurulacak ve sanık sadece yaralama nedeni ile mahkum edilecekti ve mağdur ... şikayetçi olmasaydı sanık ... hakkında ki dava düşecekti.

TCK’nın 22 ve devam eden maddelerinde eylemin bölünemeyeceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Kaldı ki, Dairemiz ölüm ve yaralanmaların birlikte meydana geldiği olaylarda yaralanmaların dereceleri ve bilinçli taksirle işlenip işlenmediğini değerlendirerek sanık veya sanıklar hakkında vazgeçmeleri dikkate alarak eylemi TCK’nın 85/1 veya 85/2 maddesi şeklinde vasıflandırmaktadır ve bu hallerde eylemin bölünmesinden söz edilmemektedir.

Bu itibarla mahkemenin sanık ... hakkında; eşinin ölümüne neden olmak suçundan ceza tayinine yer olmadığına ve mağdur ...’ın yaralanması nedeni ile mahkumiyetine ilişkin kararını ceza hukuki normlarına ve hakkaniyet kurallarına uygun gördüğünden çoğunluğun bu yöndeki görüşüne iştirak etmemekteyim. 01.02.2010