Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/2516 E. 2026/3244 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2516
Karar No
2026/3244
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2788 Esas, 2025/1661 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu, hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2025 tarihli ve 2025/77 Esas, 2025/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.10.2025 tarihli ve 2025/2788 Esas, 2025/1661 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin vekalet ücretine hasren yaptığı istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanık müdafinin temyiz isteği, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık müdafinin temyizinin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiş ise de, aynı davada yargılandığı hakaret ile cinsel saldırı suçlarından Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından düşme kararı verildiği ve müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanığın beraat ettiği suç yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.10.2025 tarihli ve 2025/2788 Esas, 2025/1661 Karar sayılı kararında sanık müdafinin vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz itirazının reddi ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/2516, K. 2026/3244, T. 05.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-2516-e-2026-3244-k-437df56b386a