Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/1481 E. 2026/3243 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4162 E., 2025/170 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu, hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2024 tarihli ve 2024/328 Esas, 2024/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/4162 Esas, 2025/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin vekalet ücretine hasren yaptığı istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık müdafiinin temyizinin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan beraat kararı verilmiş ise de, aynı davada yargılandığı 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi tarafından mahkumiyet kararı verildiği ve müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanığın beraat ettiği suç yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/4162 Esas, 2025/170 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddi ile Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2026 tarihinde karar verildi.