Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/1977 E. 2026/8669 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1977
Karar No
2026/8669
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3249 E., 2025/2823 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2025 tarihli ve 2025/211 Esas, 2025/533 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62/1, 52, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.12.2025 tarihli ve 2025/3249 Esas, 2025/2823 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, gerekçenin yetersiz olduğuna, savunmaların kararda yer almadığına, diğer sanıkların beyanına göre karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, aramanın hukuka aykırı olduğuna, kolluk görevlilerinin tanık olarak dinlenmesine, sanığın kullanıcı olduğuna, cezaya, eksik araştırmaya, vekâlet ücretine, delillerin toplanması ve değerlendirilmesine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, mahalle bekçileri tarafından durdurulan araçtaki sanığın 3 kişi ile birlikte olduğu aracın ön yolcu koltuğunda oturduğu, araçta suç unsurunun var olup olmadığı sorusu üzerine sanığın montunun sol kısmından siyah eldiven içinde siyah poşete sarılı kullanım sınırı üzerindeki gizlenmiş metamfetamini kendi rızasıyla teslim ettiği, araçtaki diğer şahısların da kendi rızalarıyla üzerlerindeki sanığa kıyasla daha az miktardaki metamfetamini görevlilere verdikleri ve para karşılığı sanıktan aldıklarını beyan ettikleri iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 12.12.2025 tarihli ve 2025/3249 Esas, 2025/2823 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/1977, K. 2026/8669, T. 17.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-1977-e-2026-8669-k-ff73c92e44b2