Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/5386 E. 2026/7701 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5386
Karar No
2026/7701
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/518 Esas, 2025/387 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2024 tarihli ve 2024/269 Esas, 2024/484 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 192/3, 62, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2025/518 Esas, 2025/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın atılı suçu işlemediğine ve uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, delil yetersizliğine, uyuşturucu madde ticareti suçunun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü uygulama noktasında şüphe üzerine durdurulan aracın yolcu kısmında bulunan sanığın araçtan indirildiği, kaba üst yoklaması yapılacağı sırada sırt bölgesinde fark edilen kabarıklığın ne olduğu sorulduğunda çıkarıp kolluk kuvvetine teslim ettiği ve yapılan kontrollerde bir miktar ... ile ecstasy hapların ele geçirildiği, sanığın ele geçen bu uyuşturucu maddeleri satmak için bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları ve kriminal rapor, sanıktan ele geçen uyuşturucu maddenin cinsi ve miktarına göre, sanığın, kendisinden ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda ve "Tüm dosya kapsamı ve olay yerini kapsayan önleme araması kararının bulunduğu da dikkate alındığında, sanığın üzerindeki uyuşturucu maddeyi kendi rızası ile çıkarıp güvenlik güçlerine vermesi şeklindeki eyleminin kendi suçunun ortaya çıkmasına katkısı bulunmadığı halde hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle cezasından indirim yapılması yerinde değilse de" şeklindeki eleştiri hususunda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2025/518 Esas, 2025/387 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "5275 Sayılı yasa 108/3 maddesi gereğince İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulandığından sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına," ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/5386, K. 2026/7701, T. 04.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-5386-e-2026-7701-k-033eb43fbac1