Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4782 E. 2026/7578 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4782
Karar No
2026/7578
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/504 E., 2025/719 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2024/319 Esas, 2024/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62/1, 52, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 100.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2025/504 Esas, 2025/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının adli emanete kayıtlı bulguların imha yerine delil olarak saklanmasına karar verilmesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın suçu işlemediğine, kullanıcı olduğuna, tutuklamaya, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil olmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, uyuşturucu ticaretinin şartlarının oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, alınan bilgi üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada, ikametin çeşitli yerlerinde çeşitli miktarlarda THC ihtiva eden ve esrar elde edilmesine elverişli dikili halde ve kurumaya bırakılmış hint keneviri bitkisinin ele geçirildiği ve sanığın kullanıcı olduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20/02/2025 tarihli ve 2025/504 Esas, 2025/719 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1 . Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/4782, K. 2026/7578, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-4782-e-2026-7578-k-01e688ccb82e