Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/3547 E. 2025/7738 K. – Kişiyi Hürriyetin
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/3547
- Karar No
- 2025/7738
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
İTİRAZ MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/248 Esas, 2014/419 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma İTİRAZA KONU KARAR: Onama İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.03.2022 tarihli kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1-2. cümlesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Sanık ... hakkında 17.03.2014 tarihli eylemi nedeniyle Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/506 Karar sayılı dava dosyasından verilen beraat hükmünün temyiz edilmeksizin 17.06.2015 tarihinde kesinleştiğinden bahisle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli ve 2014/248 Esas, 2014/419 Karar sayılı dava dosyasından aynı eylem nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin 02.03.2022 tarihli onama ilamının kaldırılmasına ile Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/248 Esas, 2014/419 Karar sayılı dava dosyasından mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekeceğinden 24.10.2014 tarihli mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesine ilişkindir. B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Sanık ... hakkında Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli ve 2014/248 Esas, 2014/419 Karar sayılı dava dosyasından kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29/1. maddesi kapsamında yer alan haksız tahrik hükmünün uygulanması ile diğer sanık ... hakkında önceden verilen beraat hükmü nazara alınarak sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b maddesinin uygulanmaması gerektiğinden bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesine ilişkindir. II. Değerlendirme ve Gerekçe A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2022/573 Esas, 2023/450 Karar sayılı dava dosyasından sanık hakkında açılan kamu davasının mükerrer olduğundan bahisle verilen ve temyiz edilmeden kesinleşen ret kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve bu karara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi gerektiği dikkate alınarak yapılan incelemede; Sanık hakkında kamu davasına konu aynı eylemi nedeniyle Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/506 Karar sayılı dava dosyasından verilen beraat hükmünün temyiz edilmeksizin 17.06.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrer açılan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/248 Esas sayılı dosyasından açılan kamu davasının reddine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. B.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Sanık ile katılan ... arasında birlikte iş yapmaları nedeniyle alacak borç ilişkisi olduğu, sanığın alacağını istemesine rağmen katılanın ödeyeceğini söyleyerek sanığı oyaladığı ve suç tarihine kadar ödeme yapmadığı, olay günü borç meselesinden çıkan tartışma ve borcun ödenmemesi nedeniyle duyulan kızgınlık sonucu sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ile diğer sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle önceden Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2015 tarihli ve 2014/158 Esas, 2015/506 Karar sayılı dava dosyasından verilen beraat hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği dolayısıyla suça konu eylemin birden fazla kişiyle birlikte işlenmediği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b maddesi uyarınca hükmolunan cezada artırım yapılması hukuka aykırı bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2019/5739 Esas, 2022/3703 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli ve 2014/248 Esas, 2014/419 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereğince oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.