Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/2613 E. 2026/6543 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3980 E., 2024/2513 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜMLER : 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz talebinin ek karar ile reddi, Uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hüküm yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin reddi ile ek kararın onanması, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti" suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı; "2313 sayılı Kanuna aykırılık" suçundan verilen hüküm yönünden ise, kesin olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik olarak temyiz kanun yolunun kapalı olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2024 tarihli ve 2024/433 Esas, 2024/372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52, 53... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2313 Sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23/5-1 maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 52, 53... .maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli ve 2024/3980 Esas, 2024/2513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Bölge Adliye Mahkemesinin Ek Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.12.2024 tarihli ek kararı ile "2313 sayılı Kanuna aykırılık" suçundan verilen hükmün temyize konu edilemeyeceği gerekçesiyle, temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak her iki suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine, kesin ve somut delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe a. Sanık Hakkında 2313 sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık ve müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. b. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde, sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı ve hint kenevir bitkisi yetiştirdiği yönünde alınan istihbari bilgi üzerine, alınan arama emri uyarınca sanığın ikametinde yapılan aramada 12 adet kurutulmaya bırakılmış, 46 adet ise dikili vaziyette hint kenevir bitkisi ele geçirildiği, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak; 1. 7499 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince 01.06.2024 tarihinden sonra işlenen suçlar yönünden bir gün karşılığı adli para cezasının en az 100 TL olarak belirlenmesi gerekirken, düzenleme öncesi hükme göre bir gün karşılığı 20 TL olarak belirlenerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı, ele geçirilen kök sayısı, ele geçen kenevir bitkisinden elde edilebilecek esrarın kişisel kullanım miktarından fazla olması, kriminal rapor ile tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun şekilde toplandığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı, yeterli araştırma ile hüküm kurulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, 4. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi ve ikinci kez tekerrür uygulanan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR A. Sanık Hakkında 2313 sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (a) nolu bendinde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.12.2024 tarihli ve 2024/3980 Esas, 2024/2513 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (b) nolu bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğündenSamsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli ve 2024/3980 Esas, 2024/2513 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2.maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan "tamamının bir defada tahsil edileceği" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin'' ibaresinin eklenmesi; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan "5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına," ibaresinin çıkarılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.