Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/1586 E. 2025/5072 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/1586
- Karar No
- 2025/5072
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/682 E. 2021/711 K. SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık KARAR : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 14.07.2021 tarihli talepnamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 300,00 TL ve 3.600,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılması talebine istinaden Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli kararı ile talebin kabulü ile talepname doğrultusunda hükümlünün mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu kararın, itiraz edilmeksizin 04.09.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 2023/31878 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/10897 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Her ne kadar Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın suç işleme hususundaki eğilimi, adli sicil kaydındaki sabıkası dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş ise de; Sanığın adli sicil kaydında yer alan Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2014 tarihli ve 2014/672 esas, 2014/348 sayılı kararı ile hükmolunan cezanın 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi gereğince verilmiş adlî para cezası olduğu, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 12/1-c maddesi uyarınca da cezanın silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul eden ve sabıkasının bulunmaması nedeniyle cezasından takdiri indirim de uygulanan sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması için gerekli objektif şartların mevcut olduğu gözetilmeden, subjektif şartlar tartışılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE Mahkemece kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesine ilişkin yapılan değerlendirmede, hükümlünün yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, Mahkemenin takdirinde olan bu hususun olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.