Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12369 E. 2026/3186 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2037 E., 2025/1291 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 35.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2025 tarihli ve 2025/145 Esas, 2025/166 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3. maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 100.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 17.09.2025 tarihli ve 2025/2037 Esas, 2025/1291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Bölge Adliye Mahkemesinin, ''sanığın, eylemini TCK'nın 188. maddesi 4. fıkrası b bendinde sayılan yerlere belirtilen uzaklıkta gerçekleştirdiği anlaşılmakla, anılan madde hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı istinaf talebi olmadığından davanın yeniden görülme nedeni olarak kabul edilmemiştir'' şeklindeki eleştirisi yerinde görülmüştür. Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde, sanığın gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde sattığı şeklindeki iddiaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, gizli soruşturmacı raporu, sanık savunması, tutanak mümzilerinin ifadeleri, kriminal rapor ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının ''hapse çevrileceği'' ihtarı yerine ''hapse çevrilebileceği'' ihtarına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 2025/2037 Esas, 2025/1291 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303/1.maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümündeki, “hapse çevrilebileceği” ibaresinin çıkarılarak yerine '' hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.