Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12247 E. 2026/3644 K. – Kişiyi Hürriyeti
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/12247
- Karar No
- 2026/3644
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1711 E., 2025/513 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla), 02.11.2021 tarihli ve 2021/42 Esas, 2021/432 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2022/1711 Esas, 2025/513 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, bütün deliller değerlendirildiğinde suçu işlediğinin sabit olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismarın kanunda birleşik suç olarak düzenlendiğine dair durum olmadığına, her iki suçtan da ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine, suça sürüklenen çocuğun üst hadden cezalandırılmasına, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin yükletilmesine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde 13 yaşında olan mağdur ile suça sürüklenen çocuğun sosyal medya üzerinden yazıştıkları, suça sürüklenen çocuğun mağdurun yaşını bildiği halde onunla sevgili olduğu, evine giderek cinsel davranışlarda bulunduğu iddiasına ilişkin olarak, Cinsel istismar süresi ile sınırlı olan alıkonulma halinde ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşmayacağı, kaldı ki olayın mağdurun evinde gerçekleşmiş olması nedeniyle atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurlarının mevcut olmadığı yönündeki kabulde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığından katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 10.03.2025 tarihli ve 2022/1711 Esas, 2025/513 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.