Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/11801 E. 2026/5537 K. – Çocuğun Kaçırılm

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/139 E., 2025/503 K. SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay bozma ilamından sonra verilen 26.06.2025 tarihli ve 2025/139 Esas, 2025/503 Karar sayılı kararının mağdure vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede; Katılan sıfatı bulunmadığı anlaşılan mağdure vekilinin temyiz talebinin kabul edilemeyeceği tespit edilmiştir. Sanığın temyizi yönünden yapılan incelemede; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2015/632 Esas, 2016/560 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234/1, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 6 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir. 2. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2021/2372 Esas, 2021/6154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması imkânının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle, 14.07.2016 tarihli kararın bozulmasına karar verilmiştir. 3. Basit yargılama usulüne göre verilen karara sanığın itirazı üzerine Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli, 2022/458 Esas, 2022/1250 Karar sayılı kararında, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 234/1, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Denetim süresi içinde sanığın kasıtlı suç işlemesi sebebiyle Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2025 tarihli, 2025/139 Esas, 2025/503 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Mahkûmiyet kararına, lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın 18 yaşından küçük mağdure ile tanışıp onun rızasıyla kaçarak bir hafta aynı yerde birlikte kaldıkları iddiasına ilişkin olarak; 1. 5237 sayılı Kanun'un 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle, atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması, gerekçeli kararın mağdurun annesine tebliğ edildiği, ancak temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında, çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, aynı Kanun'un 260/1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, mağdur çocuğun vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2025 tarihli ve 2025/139 Esas, 2025/503 Karar sayılı kararına yönelik mağdur çocuk vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakameleri Usulü Kanun’un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2025 tarihli ve 2025/139 Esas, 2025/503 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.