Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/22519 E. 2025/1032 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :1994/116 E., 1994/161 K. SUÇ :6136 sayılı Kanun'a aykırılık KARAR :Karar verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama Karataş Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 25.08.1994 tarihli ilk mahkumiyet hükmü Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden, kanun yolu inceleme görevinin Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmıştır. Hükümlü hakkında verilen 10.05.2024 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 25.08.1994 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 mahkumiyet kararı verilmiş ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.03.1995 tarihli onama kararı ile hüküm kesinleşmiş ve hükmün infazına başlanmıştır. 2. Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2024 tarih ve 1994/116 Esas, 1994/161 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün memnu hakların iadesi başvurusu hakkında, hükümlü hakkında Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.08.1994 tarih ve 1994/116 Esas, 1994/161 Karar sayılı ilamı ile herhangi bir memnu hakkın kısıtlanma yoluna gidilmediğinden talep hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Hükümlünün temyiz isteği; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, yasaklanmış hakların geri verilmesi şartlarının gerçekleştiğine, adli sicil kaydının iptali gerektiğine, re'sen dikkate alınacak sair sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na eklenen 13 üncü maddenin (A) bendinde, 5237 sayılı Kanun dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkumiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebileceği, bunun için, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, verilmesi için cezanın infaz edilmiş olması ve kişinin infazın tamamlanmasından itibaren üç yıllık süre içerisinde yeni bir suç işlememesi ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekecektir. Anılan kanun maddesinde açıklanan süreler geçtikten sonra talepte bulunan iyi halli hükümlünün memnu haklarının iade edildiğinin bir kararla tespit edilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Somut olayda mahkemesince hükümlünün mahkumiyet kararında yasaklanmış hak bulunmadığı gerekçesi ile hükümlünün memnu hakların iadesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği anlaşılmakla, her ne kadar hükümlü hakkındaki mahkumiyet kararında herhangi bir hak yoksunluğu yer almasa da, hükümlü hakkında adli sicil arşiv kaydının bulunmasının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu, hükümlünün cezasının infaz edildiği tarihinden itibaren 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (A) bendinde yer alan 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu ve hükümlünün daha sonra yeni bir suç işlememiş olması halinde; mahkemesince yapılacak değerlendirmede hükümlünün hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklamış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2024 tarih ve 1994/116 Esas, 1994/161 Karar sayılı ek kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.