Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/21631 E. 2025/733 K. – Hakkı Olmayan

Konu: Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/21631
Karar No
2025/733
Karar Tarihi
Konu
Hakkı Olmayan Yere Tecavüz

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/493 Esas, 2023/1206 Karar SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜMLER : Düşme, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2014 tarihli ve 2014/384 Esas, 2014/614 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.03.2017 tarihli ve 2016/12705 Esas, 2018/2411 Karar sayılı kararı ile "Ceza Genel Kurulu'nun 14.01.2014 gün, 2/13/8-222 esas, 2014/6 karar sayılı ve 18.02.2014 gün, 2013/8-130 Esas, 2014/71 sayılı kararları gereğince; Maliye Hazinesi davadan haberdar edelip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hükümler kurulması suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 233/1 ve 234. maddelerine aykırı davranılması" şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/493 Esas, 2023/1206 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, sorgu tarihlerinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi dolduğundan bahisle davaların düşürülmesine karar verilmiştir. Sanık ... hakkında ise; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; 1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2. maddesi atfı ile aynı maddenin 154/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında seri muhakeme usulü nedeniyle durma süresi de eklendiğinde zamanaşımını kesen son işlemler olan (sırasıyla) 23.05.2014, 11.11.2014 tarihli sorgu tarihlerinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı süresi dolduğundan mahkemece verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede ise; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.09.2023 tarihli ve 2023/6-7 Esas, 2023/481 Karar sayılı kararında "..ceza hâkiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle fiilin hukuka aykırılığı konusuyla hukuk hâkiminin tamamen bağlı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, yargılamanın geldiği aşama itibarıyla dosyadaki mevcut delillere göre herhangi bir araştırma yapılmasına gerek olmaksızın beraat kararı verilebilecek durumlarda artık zamanaşımı nedeniyle düşme kararı değil sanığın daha lehine olan beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmelidir..." şeklinde izah edildiği üzere; derhal beraat kararı verilebilecek olan hallerde "zamanaşımı nedeniyle düşme kararı" yerine "beraat kararı" verilmesi gerektiği; ancak, dosya kapsamında yapılan incelemede şüphe nedeniyle beraat kararı verilen sanık hakkında derhal beraat kararı verilebilecek bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla değerlendirme yapılmıştır. 1.Sanığın yargılamaya konu edilen eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesi atfı ile aynı maddenin 154/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. Sanık hakkında seri muhakeme usulü nedeniyle durma süresi de eklendiğinde zamanaşımı kesen son işlem olan 21.10.2014 tarihli sorgu tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmesi hükmün bozulmasını gerektirmiştir. III. KARAR A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/493 Esas, 2023/1206 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede ise; Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle, Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/493 Esas, 2023/1206 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/21631, K. 2025/733, T. 03.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-21631-e-2025-733-k-7cf992ece9f9