Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/21362 E. 2025/909 K. – Hükümlü Veya

Konu: Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2024/21362
Karar No
2025/909
Karar Tarihi
Konu
Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/987 E. 2024/741 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğunu, temyiz isteminin süresinde olduğu, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan verilen beraat kararına karşı, sanık müdafiinin temyiz talebinin sadece sanık lehine vekalet ücreti hükmolunmaması ile sınırlı olması karşısında temyizde hukuki yararın bulunduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarih ve 2021/372 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü ve tutuklunun kaçması suçundan verilen cezanın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.10.2023 tarih ve 2023/1904 Esas, 2023/7436 Karar sayılı kararı ile sanığa Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na iade kararının tebliği işleminin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığı değerlendirilmesinin eksik incelemeyle yapıldığı, sanık hakkında hükmedilen 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesine yollama yapan “5275 sayılı Kanun’un 105-A maddesinin 8. fıkrası delaletiyle” ibaresinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine aykırı davranıldığı ve suçun tarihinin yanlış gösterildiği sebepleri ile bozma kararı verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 18.04.2024 tarih ve 2023/987 Esas, 2024/741 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında sanığa doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapılması, öncesinde sanığın bilinen adresine tebligat yapılmadığı gibi mernis adresine de tebligat yapılmadığı dolayısıyla sanığa usulüne uygun tebligat yapılmadığından, suçun yasal unsurunun oluşmadığı sebebi ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilmesine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirine aykırı davranıldığından dolayı Bursa İnfaz Hakimliği'nce tedbirin kaldırılarak, sanığın firar suçunu işlediği olayına ilişkin olarak, 1136 sayılı Kanun'un 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2024 tarih, 2023/987 Esas, 2024/741 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının sanığın beraatine ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere "Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 17.900,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/21362, K. 2025/909, T. 05.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2024-21362-e-2025-909-k-5d0afaf46568