Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19947 E. 2025/836 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/200 Esas, 2011/323 Karar SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Temyiz süresinin geçmesinden ... sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski ... getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunması karşısında, Mahkemesince bu istemle ilgili olarak verilen ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu dikkate alınarak yapılan incelemede; Sanığın yokluğundan verilen kararın tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasında, adresin kapalı olduğu belirtilerek mahalle muhtarı imzasına evrakın teslim edildiği, 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırılarak "..." ün durumdan haberdar edildiği belirtilmiş ise de, sanığın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, meclis üyeleri, zabıta amir ve memurlarından adreste bulunmamam nedeni öğrenilerek bu durumun tebliğ mazbatasına yazılıp altına beyanda bulunan kişiye imzalatılması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumun tebliğ mazbatasına yazılarak tebliğ memuru tarafından imzalanması gerekirken bu hususların yerine getirilmediği dolayısıyla yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve hükmün usulüne uygun olarak kesinleşmediği bu nedenle karara karşı eski ... getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında yargılama konusu eylem için, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 20.09.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.