Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19645 E. 2024/7840 K. – Parada Sahtecili

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/393 Esas, 2024/129 Karar SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2014 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının uygulanması ve suça konu paraların müsaderesi istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul (Anadolu) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, gün adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den olmak üzere 100,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suça konu paraların müsaderesine karar verilmiştir. C. İstanbul (Anadolu) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli kararı sanık tarafından temyiz edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.09.2023 tarihli ilamıyla; sanığın eyleminde, yenilenen kastı ve fiili kesinti nazara alınarak iki kere cezalandırılması gerekirken bir kere cezalandırılması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından bozulmasına karar verilmiştir. D. Mahkemesince; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.09.2023 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Akabinde; İstanbul (Anadolu) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2024 tarihli ve 2023/393 Esas, 2024/129 Karar sayılı kararıyla; sanığın (iki kere) 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ancak kazanılmış hakkı nazara alınarak cezasının 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve suça konu paranın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; aleyhine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın, mağdura 09.02.2014 ve 22.03.2014 günlerinde sahte para vererek alışveriş yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE Oluş, tüm dosya kapsamı, mağdurun aşamalardaki anlatımı, sanığın 100 Dolar parayı kendisinin verdiğine ancak sahte olduğunu bilmediğine dair savunmaları, 19.03.2015 tarihli Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası İstanbul Şubesi Sahte Banknot İnceleme Raporu ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.09.2023 tarihli, 2020/14695 Esas ve 2023/6206 Karar sayılı bozma ilamı birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle;sanığın 09.02.2014 tarihinde mağdur ...'a 100,00 Dolar sahte para verdikten sonra, 22.03.2014 tarihinde aynı mağdura 50,00 Dolar sahte para vermesi üzerine mağdurun ihbarı ile yakalandığı olayda; parada sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde ve uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Anadolu) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2024 tarihli ve 2023/393 Esas, 2024/129 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.