Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19629 E. 2024/7943 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1031 E., 2023/729 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'nun (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'nun (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/756 Esas, 2016/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3.Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/13999 Esas, 2021/10997 Karar sayılı kararı ile ''...basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/499 Esas, 2022/690 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 5. Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine; Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2023 tarihli ve 2022/1031 Esas, 2023/729 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanık ...'nın başka bir suçtan dolayı kesinleşen hapis cezasını denetimli serbestlik tedbiri kapsamında infaz ettiği, infaz süresi boyunca denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından belirlenen yükümlülüklere ve denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına uymamakta ısrar etmiş olması sebebiyle Osmaniye İnfaz Hakimliğinin 25.05.2015 tarihli ve 2015/855 Esas ve 2015/886 Karar sayılı kararıyla sanığın koşullu gönderilmesine karar verildiği, sanığa Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 12.06.2015 tarihli çağrı kağıdının gönderildiği, sanığın ilamın infazı için tebligatı aldığı tarihten itibaren 2 günlük yasal süre sonunda teslim olması gereken 09.07.2015 tarihinde teslim olmayarak üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.07.2015 yerine 15.07.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür. 1.Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu genel kasıtla işlenen bir suç olup, dosya kapsamında yer alan; Osmaniye İnfaz Hakimliğinin 25.05.2015 tarihli ve 2015/855 Esas, 2015/886 Karar sayılı kararı, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2015 tarihli çağrı kağıdı tutanağı, 28.02.2016 tarihli yakalama tutanağı ve sanığın yargılama aşamalarındaki suçun esasına yönelik ikrar içeren savunmaları ile diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğini anlaşılmakla. Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Osmaniye 4. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2022/1031 Esas, 2023/729 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.