Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19259 E. 2026/3142 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/5 E., 2019/52 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hükmolunan 4 yıl hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2017 tarihli ve 2017/172 Esas, 2017/360 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan; a-Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-b, 53... . maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; b-Sanık ... ... hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b, 1 10... . maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; c-Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun 'un 109/2, 109/3-b, 110, 53... . maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 16.01.2019 tarihli ve 2018/5 Esas, 2019/52 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlerin kaldırılmasına, Sanık ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; sanık ... ...'ın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine; sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Delil yetersizliğine ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Her üç sanığın birlikte suç işlediğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; katılan ...'nın olay öncesinde sanık ... ve tanık H.T. ile arkadaş olduğu, bir süre bahsi geçen tanık ile duygusal ilişkisi yaşadığı aynı zamanda sanık ...'in de katılana karşı ilgisinin bulunduğu, olay günü sanık ...'in araçla katılanın bindiği otobüsün önünü kesip kolundan çekiştirerek zorla araca bindirdiği, yanlarında sanık ... olduğu halde ormanlık alana gittikleri, daha sonra şehir merkezine döndükleri, buradan hep birlikte katılanın rızası hilafına sanık ...'in evine gittikleri, bu sırada tanık H.T.'nin de eve çağrıldığı, katılanın eve girmek istemediği ancak, sanık .... onu iterek eve soktuğu, katılanın evden çıkmak istediği fakat, sanık ... katılanı darp ederek başka bir odaya götürüp gitmesine izin vermediği, sanık ...'in de evin kapısını kilitleyerek anahtarı sanık ...'e verdiği, sanık ...'in hamile olan katılanın karnına ayağıyla bastığı, katılanın kanama geçirmesi üzerine de tanık H.T.'nin katılanı hastaneye götürdüğü, diğer sanıkların da arkalarından hastaneye geldikleri bu şekilde tüm sanıkların katılana karşı kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak; A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları temyizi mümkün olmadığından Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, sanık ...'in katılanı önce yolculuk yaptığı dolmuştan zorla indirdiği sonrasında yine katılanın rızası dışında sanık ...'e ait eve soktuğu, ev içerisinde de zor kullanarak tutmaya devam ettiği, sanık ...'in bu olaylara izin verdiği ve hatta evin kapısını kilitleyip anahtarı ... vermek suretiyle eylemlere katıldığı ve bu şekilde katılana karşı zor kullanarak onu hürriyetinden alıkoyduğu şeklindeki kabulün ve katılanın bedenen zarar görmesi nedeniyle de hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu; cezayı azaltıcı ve artırıcı sebeplerin, Kanuni bağlamda hak ve nesafetle belirlenip, doğru biçimde uygulanması nedeniyle sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulıunmamıştır. C-Sanık ... ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Katılanın aşamalarda değişen beyanları ile tanık H.T. anlatımları da dikkate alındığında sanığın olay anında diğer sanıkların yanında bulunmak dışında atılı suça iştirak ettiğine dair somut ve kesin delil elde edilemediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Bakanlık vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR A-Sanık ... yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B-Sanıklar ... ve ... yönünden; Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.01.2019 tarihli ve 2018/5 Esas, 2019/52 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.