Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/14888 E. 2025/2281 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/362 E., 2023/395 K. SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma Kararı Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 02.11.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 11.11.2014 tarihli ve 2012/6862 Esas, 2014/12469 Karar sayılı karan ile; "sanıklar hakkında hüküm kurulurken Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle" bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.11.2023 tarihli ve 2023/362 Esas, 2023/395 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b-f, 110, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna, sanığa yüklenen suçun zamanaşımına uğradığına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, sanık hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe 5237 sayılı Kanun'un ''cezanın belirlenmesi'' başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen ''cezada orantılılık ilkesi'' nazara alındığında iki ayrı ağırlaştırıcı neden bulunması sebebiyle temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de sanık aleyhine temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Dava dosyası kapsamına göre; ablasına götürme bahanesi ile sanıklar tarafından 2 saat kadar hile ile alıkonulan ve şahsına zarar verilmeyen mağdurenin daha sonra evine yakın bir yerde serbest bırakılması şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaat dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 50., 51. maddelerinin uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.11.2023 tarihli ve 2023/362 Esas, 2023/395 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.