Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4366 E. 2025/1538 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1116 E. 2023/656 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Niksar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2013/263 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili, sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2021/14758 Esas, 2022/15581Karar sayılı kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Niksar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/1116 Esas, 2023/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/2. maddesi delaletiyle 154/1, 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 3.000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/50 Esas, 2013/314 Karar sayılı kararı ile daha önce hakkında yargılama yapıldığından bu davanın mükerrer olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Temadi eden suçta, suç tarihinin hukuki kesinti oluşturan ve iddianame tarihi olan 20.05.2013 olması gerektiği gözetilmeden hüküm yerinde 26.12.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür. Dosya kapsamına göre bir inşaat şirketinin yetkilisi olan ve suç tarihinden öncesinde Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü ve Tokat İl Özel İdaresi tarafından verilen işletme, işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilen sanığın Boğazbaşı köyü tüzel kişiliğine ait olan ve 1976 yılında yapılan kadastro çalışmaları neticesinde yol olarak gösterilen 286 numaralı alan üzerine kantar koymak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, keşif ve keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporu, tapu kayıtları ve tanıklar beyanı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmüş, Niksar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/50 Esas sayılı dosyasının ... adına tapuda kayıtlı olan 288 numaralı taşınmaz üzerine kum dökerek işgalde bulunmasına ilişkin olup temyiz konusu dosyada kantar konulmak suretiyle köy yoluna tecavüz edildiği, suç konusu parsellerin ve eylemlerin farklı olduğu, bu nedenle biri gerçek kişiye diğeri köy yoluna tecavüz nedeniyle yargılaması yapılan iki dosya arasında mükerrerlik, ya da zincirleme suç hükümlerinin söz konusu olmayacağı anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş, Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niksar 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/1116 Esas, 2023/656 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.