Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4095 E. 2025/7459 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/608 E., 2023/676 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2020/608 Esas, 2023/676 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar eleştirilerek hükme yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasının ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık ile mağdurun evli oldukları, olay günü mağdurun sanığın rızası dışında düğün evine gitmiş olması nedeniyle sanığın düğün evine gelerek mağduru arabasına bindirdiği, arabanın içinde sanığın mağduru darp ettiği, evlerinin önüne geldiklerinde mağdurun arabadan inmek istememesi rağmen sanığın zorla arabadan indirdi, mağdurun merdivenlerden çıkarken caddeye doğru kaçmak istediği, sanığın mağduru yakaladığı, darp ederek eve götürdüğü, sanığın evde de mağduru darp ettiği, bu olay nedeniyle mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir biçimde yaralandığı şeklinde gerçekleştiği iddiasına ilişkin olarak; 1. Katılan Kurum vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz istemi yönünden; Katılan kurum Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup 5271 sayılı Kanun'un 237. ve devamı maddelerindeki davaya katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, katılan Kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Katılan Kurum vekilinin sair temyiz istemleri yönünden; Mağdurun beyanları, sanığın savunmaları, adli muayene raporu, kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar ve tüm dosya kapsamından; sanığın eşi olan mağduru, araçtan zorla indirip eve zorla götürdüğünün kabul edildiği somut olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık hakkında mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, katılan Kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2020/608 Esas, 2023/676 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.10.2025 tarihinde karar verildi.