Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3352 E. 2023/6935 K. – Başkasına Ait

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/14 E., 2015/365 K. SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli kararıyla, sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli kararıyla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24.03.2021 tarihinde, sanık hakkında Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesi uyarınca kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiği şeklindeki gerekçe ile itiraz talebinde bulunmuştur. 5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.05.2021 tarihli kararıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdine karar verilmiştir. 6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.02.2023 tarihli kararıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2021 tarihli kararının kaldırılmasına ve dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanığın polis tarafından karakola götürüldüğü esnada, polis otosunda oturduğu kısmın paspası üzerinde beyaz peçeteye sarılı vaziyette esrar maddesinin bulunması üzerine işlem yapıldığı sırada, hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla mağdurenin kimlik bilgilerini kullandığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Sanığın üzerine atılı suç için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olarak 16.09.2015 tarihli mahkumiyet hükmü tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde karar verildi.