Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3185 E. 2023/9605 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3502 E., 2022/3971 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Geyve Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 30.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin 30.07.2018 tarihli bu kararının Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 19.03.2020 tarihli kararı ile beraat hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve sanığın, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 19.03.2020 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile "....Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu...." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 30.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanmamış ve 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 6. Sanık müdafiinin itirazı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 16.11.2022 tarihli kararı ile sanığın, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan sanığın, 14.07.2018 tarihinde saat 23.00'da yapılan sayımda olmadığı, tüm aramalara rağmen bulunamayarak firar ettiği daha sonra yakalanarak cezaevine teslim edildiği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü Konya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarih ve 2018/59 Esas - 2018/732 Karar sayılı tazyik hapsine ilişkin kararı infaz etmekte olan sanığın üzerine atılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun kanuni tanımında yer alan tutuklu veya hükümlü sıfatını taşımadığı anlaşılmakla; suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü İlk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak, sanığın borçlunun ödeme şartını ihlal etmesi nedeniyle Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunmakta iken 14.07.2018 tarihinde yapılan sayımda kurumda olmadığı ve firar ettiği anlaşılmakla sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinde düzenlenen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun oluşması için tutukevinden, ceza infaz kurumundan veya gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçmış olması gerekmektedir. Bu suçun faili, gözaltına alınan, hakkında tutuklama kararı verilen veya ceza infaz kurumuna alınan hükümlü olduğundan Konya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarih ve 2018/59 Esas - 2018/732 Karar sayılı tazyik hapsine ilişkin kararı infaz etmekte olan sanığın, Geyve Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar etmesi karşısında; suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Geyve Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.